Meryem Ana Evinin Keşfi
- Catherine Emmerich (1774-1824)
Meryem Ana Evi, yüzyıllarca süren varlığı ve ihmali sonucunda korkunç bir durumdaydı. Kemerler çökmüş ve duvarlar yıkılmıştı. 1864’te Kirkindje’li bir sakin kaba onarımlar yapmıştı. Ancak sonuçlar pek başarılı olmamıştı. Duvarlar sıva ile kaplanmış olmasına rağmen, zamanın yıpratıcı etkilerine ve hasarına karşı koyamamıştı. 1892’de ve sonraki yıllarda, ayakta kalan kısımları hava koşullarından korumak için bir çatı inşa edildi.
Çok geçmeden, fazla saf olmayan Peder Yung, bir Lazarist olarak, günlerce süren bir aramanın ardından Panaya Kapulu bölgesinde bulunan yeri keşfetti . İki gün boyunca yerinde yapılan dikkatli inceleme ve iki hafta süren iki ayrı bilimsel keşif gezisinden sonra, hiçbir şüpheye yer kalmadı. Şüpheciler ve inanmayanlar ikna oldular.
Gözlerinin önündeki alan ve kalıntılar, Ren Prusyası’ndaki Dulmen’de hastalığı nedeniyle yatağa bağlı kalan ve onları hiç görmemiş veya tanımamış olan saygıdeğer kahin Catherine Emmerich’in verdiği ayrıntılı tanımla her açıdan örtüşüyordu. O zamandan beri Panaya’ya gelen sayısız ziyaretçi ve bilim insanı da bu tutarlılığı doğruladı.
Catherine Emmerich’in Vahiyleri Panaya’yı yaratmadı . Sadece keşfedilmesine ve bilinmesine yardımcı oldu. Zaten yüzyıllardır süregelen tarihi ve yerel bir geleneğe tanıklık eden çok eski kalıntıların, Kutsal Bakire Evi ile özdeşleştirilmesine olanak sağladı .
Bu nedenle, göz ardı edilemeyecek harika ve ilahi bir takdirle karşı karşıya kalınmıştı. Lazarist Başrahibi Monsieur Pou-lin, bu mutlu olayları Katolik dünyasına duyurmak için hiçbir çabadan kaçınmadı. Sayısız ve çok iyi belgelenmiş eserleriyle, haklı olarak Panaya Kapulu’nun Havarisi ve Canlandırıcısı olarak anılmayı hak ediyor.
31 Ocak 1892’de, Hastane Başrahibesi Rahibe Marie de Mandat Grancey’nin cömertliği sayesinde , Lazarist rahipler buranın sahibi ve yöneticisi oldular. 1892’de, uzun ve zorlu bir kanonik soruşturmanın ardından, İzmir Başpiskoposu Mgr Timoni, bu şapelde dini törenler yapılmasına izin verdi. Hac ziyaretleri 1896’ya kadar başlamadı ve 1914’e kadar düzenli olarak devam etti.
- Eski eyalet.
Meryem Ana Evi, yüzyıllarca süren varlığı ve ihmali sonucunda korkunç bir haldeydi. Kemerler çökmüş, duvarlar yıkılmıştı.
1864 yılında Kirkindje’de yaşayan bir kişi kaba onarımlar yapmıştı. Ancak sonuçlar pek de başarılı olmamıştı. Duvarlar sıva ile kaplanmış olmasına rağmen, zamanın yıpratıcı etkilerine ve hasarına karşı koyamamışlardı. 1892 ve sonraki yıllarda, ayakta kalan kısımları hava koşullarından korumak için bir çatı inşa edildi. Ancak çok geçmeden, savaşlar ve sıkıntılı zamanlar nedeniyle 36 yıl süren zorunlu ihmal, harabenin durumunu daha da kötüleştirdi. Çatı yok olmuş ve daha fazla duvar çökmüştü. Bu değerli kalıntılar, beklenmedik ve ilahi bir olay sayesinde restore edilmeseydi tamamen yok olabilirdi.